Feudalizm chiński
Feudalizm chiński jest także bardzo często nazywany feudalizmem biurokratycznych. Ustrój ten jest charakterystycznym dla pierwszych wieków w dziejach Chin, był dość podobny do form sprawowania władzy znanych na kontynencie europejskim. W okresie Wiosen i Jesienie doszło nawet do rozbicia dzielnicowego i podziału chińskich ziem między kolejnych kilkudziesięciu władców. Proces nabierania przez feudalizm chiński cech charakterystycznych i z pewnością unikatowych rozpoczął się w okresie kilku wieków przed naszą erą, kiedy pierwszy z chińskich cesarzy zjednoczył kraj i mocno ograniczył wpływy arystokracji na sprawowanie rządów co było bardzo dobrym posunięciem z jego strony. Chciał on przede wszystkim w takowy sposób utrwalić swoją władzę, a funkcje wykonawcze powierzył osobom które wywodziły się z ludu. Po upadku jego dynastii następna pozostała przy centralizmie, który opierał się na mandarynach, czyli klasie urzędniczej, która wywodzi się z arystokracji, ale także i innych warstw społecznych, które można wyróżnić. To dzięki tej właśnie klasie chińskich feudalizm nabrał swoich swoistych i z pewnością specyficznych cech. Pomógł w tym dodatkowo także jeden z pierwszych systemów egzaminów urzędniczych na świecie, który wprowadzony został już w szóstym wieku.